koszatniczkaW związku z tym, że w ostatnim czasie otrzymałem od Państwa wiele pytań dotyczących  koszatniczek, stąd też kolejne artykuły poświęcę tym właśnie gryzoniom.

Koszatniczka zwyczajna (Octodon degus) jest gatunkiem gryzonia należącym do rodziny Octodontidae. Zwierzęta te pochodzą  z Ameryki Południowej (z Chile), gdzie bytują na zachodnich stokach Andów. Występują tam licznie (do 250 sztuk na 1 ha).Koszatniczki charakteryzuje aktywność całoroczna i dzienny tryb życia. Śpią w cyklach 20-minutowych. Tworzą kolonie, w obrębie których ustalana jest struktura hierarchiczna.

Gryzonie te budują skomplikowane podziemne korytarze, które stanowią dla nich schronienie. Pożywienie zdobywają na powierzchni ziemi żerując w grupach. Są herbiworami – żywią się pokarmem roślinnym, zwłaszcza trawami, liśćmi, nasionami, korą drzew i licznymi ziołami. Cechuje je także kałożerność – jest to strategia przetrwania polegająca na odzyskiwaniu nie strawionych resztek pokarmowych.Umaszczenie brązowo – szare, masa  od 150 do 350 g. Długość ciała od 9-13 cm, podobnie długość ogona. Podnoszenie koszatniczki za ogon może spowodować jego samoistne odrzucenie.Zdolności rozrodcze osiągają średnio w wieku 6 mies. Niekiedy jednak zdarza się, że już sześciotygodniowe samice zachodzą w ciąże. Sytuacja taka jest szczególnie niebezpieczna w hodowli domowej, ale o tym w kolejnym artykule. Owulacja u tych zwierząt jest prowokowana obecnością samca. Ciąża, która trwa około 3 mies., a miot liczy od 1 o 12 młodych. W warunkach naturalnych samice z tej samej kolonii wspólnie opiekują się potomstwem.Długość życia jest różna i zależna przede wszystkim od warunków w jakich przebywają. W środowisku naturalnym, gdzie narażone są na atak ze strony drapieżników i wyższą zapadalność na choroby, żyją od 3 do 4 lat. W hodowli, przy wysokiej optymalizacji środowiska  żyją nawet 9 lat.

Koszatniczki stały się przedmiotem zainteresowania naukowców. Służą jako modele w badaniach nad cukrzycą, co ma związek z ograniczonym trawieniem cukrów przez te zwierzęta(więcej w kolejnym artykule). Pewne cechy upodabniające te zwierzęta do ludzi, takie jak uczestnictwo obojga rodziców w opiece nad potomstwem i hierarchiczność kolonii są użyteczne w badaniach nad zaburzeniami związków rodzicielskich wśród ludzi.

oprac. Szymon Bogucki – weterynarz Ostrów

Ostrowskie Centrum Weterynaryjne

Lecznica dla zwierząt
Kardynała M. Ledóchowskiego 57
63-400 Ostrów Wlkp.